วันนี้มีโทรศัพท์มาแต่เช้า

"น้องไปพัทยากันไหม พอดีพี่และเพื่อนๆต้องมาทำงานที่พัทยา เลยอยากชวนน้องมาเที่ยวด้วย"

"ไปกี่คนคะ"

"ตอนนี้มี 7 คนแล้ว มีผู้หญิงด้วย เพื่อนๆพี่เขาพาแฟนไป เหลือพี่มาคนเดียวที่มาคนเดียว"

"แล้วพักกันอย่างไรคะ"

"เขามีบังกะโลให้ มี 4 ห้อง ก็ห้องละ 2 คน"

"งั้นตามสบายเถอะค่ะ น้องไม่ชินกับการพักกับคนไม่คุ้นเคย เป็นคนหลับยากน่ะค่ะ" ฉันเลี่ยง

"ก็ไม่เป็นไรนี่ นอนกับพี่ได้" เสียงบอกอย่างเห็นเป็นเรื่องธรรมดาในสังคมที่เขารู้จัก

"งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ เพราะดิฉันก็ไม่คุ้นเคยกับคุณเหมือนกัน" ฉันเริ่มเปลี่ยนสรรพนามในการเรียก

มานั่งคิดว่า ผู้หญิงเรากับความอ่อนไหวในใจที่มี มันสามารถทำให้เราคล้อยตามใครที่ดีกับเราได้ง่ายๆ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือคำว่า "จิตสำนึก" ความรู้จักแยกแยะความเหมาะสม และรู้จักป้องกันตัวเองไว้ก่อน

เราอาจจะอยากเก็บเขาไว้ ด้วยการรับคำชวน แต่เราต้องชั่งใจว่า เรารู้จักเขาและสังคมของเขาดีพอหรือยัง ดีพอที่จะเข้าไปร่วมด้วยหรือยัง ทุคนมีทั้งด้านดีและไม่ดีพอๆกัน แต่สิ่งแวดล้อม เป็นส่วนสำคัญในการตัดสินใจของคน คำภาษิตที่ว่า "เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิวตาตาม" นั้น บางครั้งเราก็ใช้ไม่ได้ หากสังคมเปลี่ยนไปในทางที่เลวร้ายลง มีเพื่อนติดยา เมื่อเราทัดทานไม่ได้ เราไม่จำเป็นต้องทำตาม การคบเพื่อน หรือคบใคร เราคบได้ทุกคน แต่ต้องเลือกมุมในการคบหา ไม่มีใครดีเต็มร้อย......